?

ช่วงเวลาเนิ่นนานที่ผ่านมา
ฉันเคยสงสัย ว่าทำไมผู้คนที่อยู่รอบข้างตัวฉัน
หลายๆคน ถึงได้ให้ใจกับฉันมากมายเหลือเกิน

ถึงแม่ว่ามันจะไม่ใช่ด้วยความรู้สึกอย่างชู้สาว
แต่ฉันก็มักจะสัมผัส ถึงความห่วงใย ความสนใจ ความใสใจ
จากผู้คนที่อยู่รอบข้างฉันเสมอ

จนถึงวันนี้ ฉันกลับรู้สึกแปลกๆไป
ฉันกลับรู้สึกว่าคนรอบข้างของฉัน ลดน้อยลงไปเรื่อยๆ
และรู้สึกว่า “ใจ”ที่เคยได้รับมาเสมอ
มันลดน้อยลงไป

ฉันรู้สึก และฉันก็ละเลย ไม่ใส่ใจมันมาตลอด
ฉันกลับไปมองว่า ใจของคนอื่น คงไม่สำคัญ
เท่าใจของเราเองหรอก

และฉันทำ ในสิ่งที่ฉันมั่นใจ และเชื่อใจว่า
สิ่งที่ฉันทำนั้น มันจะทำให้ “ใจ” ของฉันมีความสุข
โดยละเลยใจของคนอื่นไปซะหมด

ฉันกลายเป็นคนเย็นชา กับ “ใจ” ของคนอื่น
และให้ความสำคัญแค่เพียง “ใจ” ของตนเอง
และสุดท้าย…ใจของฉัน มันก็พังเสียยับเยิน

แต่กลับยังคงมีคนที่มีใจให้ฉัน
มองว่าฉันเป็นคนสำคัญ

จากไดอารี่ของฉัน หน้า the last page
และไดอารี่หน้าล่าสุดที่ฉันเขียนทิ้งเอาไว้

ฉันพบว่า…
ฉันยังเป็นไอดอลของใครบางคน

ฉันพบว่า…
บางคนยังคงห่วงใยใส่ใจฉัน

ฉันพบว่า…
บางคนซาบซึ้งกับสิ่งที่ฉันทุ่มเททำเพื่อใครคนหนึ่ง
ทั้งๆที่ใครคนหนึ่งคนนั้น
แทบจะไม่ใส่ใจกับสิ่งใดๆที่ฉันทำให้ทั้งสิ้น

วันนั้น…
ฉันดันเลือกที่จะทิ้งความรู้สึกของทุกคนที่ให้”ใจ”ฉัน
และเดินทางสู่หนทางที่ทำร้ายหัวใจของฉันเองไปด้วย…

จนถึงวันนี้…
ฉันใช้เวลามากมายที่มีเพื่ออยู่กับตัวเอง
ฉันจึงเพิ่งรู้ตัว ว่าฉันทำผิดพลาดไปเพียงใด

ฉันเริ่มนึกถึงคำตอบที่ฉันเคยถามใครหลายๆคน
ว่าทำไมพวกเค้าถึงให้ใจฉันมากมายขนาดนี้
สิ่งที่เค้าบอกคือ…เพราะฉันเป็นคนที่ให้ใจคนอื่นเสมอ
และพวกเค้า จึงให้ใจฉันกลับคืนมา…
นั่นคือสิ่งที่ฉันเคยเป็นมา เมื่อนานมาแล้ว

แต่ช่วงเวลาสั้นๆที่ผ่านมา
ฉันกลับละเลย “ใจ” ที่ได้จากพวกเค้า
มันทำให้ฉันรู้สึกผิด จนฉันเองก็ไม่รู้
ว่าควรจะขอโทษทุกๆคนอย่างไรดี

ที่ทำให้ทุกคนผิดหวังในตัวฉัน

ไม่มีใครห่างหายไปจากฉัน
มีแต่ฉันที่ทำให้ทุกคนห่างหายไป….

ฉันอาจจะทำให้ใจที่ใครๆเคยให้ฉัน
กลับคืนมาหาฉันไม่ได้ทั้งหมด
แต่ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันจะไม่ให้ใจที่ใครๆให้ฉันมา
ลดน้อยลงไปอีกแล้ว

ขอโทษทุกคนจริงๆ
และเตรียมตตัวรับใจของฉันด้วยนะ
ฉันจะกลับมา”ให้ใจ”ทุกๆคนเหมือนเดิมแล้ว…

และฉันคงกลับไปเป็นคนที่มีความสุข
ได้เหมือนที่ฉันเคยสุข
เมื่อครั้งที่เคยให้ใจทุกคน
และได้ใจจากทุกคน

คิดถึง…HOVIZER CLUB
ประธานคลับขอโทษนะสมาชิกทั้งหลาย

คิดถึง…ไดอารี่อีส

เฮ้อ…จะทำอย่างไรต่อไป

แต่ว่ารูปสมัยเก่าๆนี่ฮาดีว่ะ

นี่ก็ฮา….

อา……คิดถึงจัง

เรื่องนี้มีรหัสผ่านป้องกัน เพื่อจะดูเรื่องนี้คุณต้องใส่รหัสผ่านด้านล่าง:

รหัสผ่าน: